Historie

Kunstwerk BAK 44

Op zondag 21 november 2010 is, na een lange voorbereiding, het Bakkunstwerk van het 44ste carnavalsjaar van de Beekse Algemene Karnavalsstichting onthuld op het voorplein van de sporthal in Prinsenbeek.Het ontwerp van het kunstwerk is door mij gemaakt en uitgewerkt in een maquette.

Mijn idee achter de betekenis van het kunstwerk is:

In ons dorp Boemeldonck wordt het carnavalsfeest door ouders en/ of volwassenen voorgedaan en voorgegaan. Hier wordt de basis gelegd voor sociale omgang en gedrag. Je wordt er in ondergedompeld en groeit mee in de plaatselijke tradities. Al jong word je gestimuleerd om mee te doen aan deze gemeenschappelijke festiviteiten en er deel van uit te maken. Bij uitstek krijgt dit gestalte in een polonaise, waar iedereen welkom is zich aan te sluiten zowel groot als klein. De jeugd volgt de volwassenen en eenmaal volwassen stimuleren die weer op hun beurt de jeugd. Zo ontstaat een doorgaande golfbeweging waarbij 44 jaar een moment is in die hele cyclus van carnaval die nog lang door zal gaan. Om hierbij stil te staan zijn er in het kunstwerk een paar rustpunten gecreëerd, gesymboliseerd door een paar bankjes.

Prins Marius die zelf in de kunstcomissie zat mocht de onthulling verrichten. De kunstcommissie o.l.v. Jolanda v.d.Goorbergh heeft veel werk verricht tot en met de onthulling. Janus Otto in samenwerking met smid Peter de Graaf het leeuwendeel gehad in de praktische uitvoering van het kunstwerk, af en toe bijgestaan door andere comissieleden. Het grondwerk heeft Kees Verwijmeren met zijn ploeg voor zijn rekening genomen.

ontwerp: Jan Tankink

ontwerp: Jan Tankink


Op zondag 25 april 2010 is er weer een kunstroute in Prinsenbeek. Ook ik neem weer deel aan deze twee jaarlijkse kunstmanifestatie. Hopelijk wordt het weer net zo'n overweldigend succes als in 2008.

Ik nodig iedereen uit om eens, bij de twintig deelnemers dit jaar, een kijkje te nemen in hun atelier.

 


Kunst voor het Koor

Op zondagmiddag 11 oktober 2009 om drie uur geeft het koor Novafonie een concert in de Bethlehemkerk in de Haagse Beemden. De liederen die uitgevoerd worden zullen ook zichtbaar gemaakt worden via projektie van een kunstwerk. Verschillende kunstenaars hebben meegewerkt aan dit project. Ook zijn er een aantal muziekstukken door mij voorzien van een passende tekening of schilderij.


Eerste Prinsenbeekse Kunstroute

Jan zal op zondag 20 april 2008 deelnemen aan de eerste Prinsenbeekse Kunstroute die mede door zijn initiatief tot stand is gekomen. Er zullen heel veel verschillende  technieken en materialen te zien zijn.

Let op de informatie die de komende tijd via dagblad en Modern Prinsenbeek bekend zal worden gemaakt.

Hier zullen onder andere de werken te zien zijn die hij heeft gemaakt in het kader van het "Project Zwartenbergse Polder".

 


September 2006 - Project Zwartenbergse Polder

 

Al jaren wandelt of fietst Jan vaak in het prachtige natuurgebied rond de Haagse dijk, om in alle rust indrukken op te doen.

Hij heeft zichzelf als doel gesteld hiervan een project te maken , dat de omgeving van de Haagse dijk laat zien in schilderijen.

Hij maakt foto`s die hij uitwerkt in zijn atelier.

Enkele schilderijen die al klaar zijn, zijn te zien in het atelier en op deze website.

Als dit project klaar is, zal hij hiermee officieel naar buiten treden met een expositie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Oktober 2005 - Verjaardagskalender

 

 

Voor Floris Recycled Stationery B.V. heeft Jan een verjaardagskalender ontworpen.

Deze kalender bestaat uit 12 bladen, waarbij elk blad een natuurimpressie geeft van de betreffende maand.

Ieder blad is een schilderijtje op zich geworden en uitgevoerd in tekening en aquarel.

 

Winkels kunnen de kalender inkopen via: http://www.floris.nl

 

De kalender is natuurlijk ook te koop in ons atelier!

 

 

 

'Illuster duo duikt in de bakhuisjes'

"Zaterdag 13 november 2004 - Ze vormen een illuster duo, vonden elkaar in een boek over bakhuisjes, waarin de boer vroeger zijn brood bakte. Jan Tankink maakte 125 illustraties. Kees Nagelkerke sprak met minstens 100 betrokkenen. Het resultaat: "Als een bakhuisje praten kon...", geschiedenis van 42 Prinsenbeekse bakhuisjes."

Zo begint het krantenartikel wat 13 november verscheen in BN de Stem naar aanleiding van de presentatie van het boek "Als een bakhuisje eens praten kon". Op zondag 14 november 2004 werd het gepresenteerd in zaal "De drie Linden" in Prinsenbeek.

foto gepubliceerd bij het krantenartikel

Jan wordt gefeliciteerd door mevrouw Verkooijen
van Heemkundekring:Op De Beek, die het boek heeft uitgegeven. Kees Nagelkerke, de schrijver staat ernaast.

Wethouder Oomen en wethouder Arbouw nemen de eerste exemplaren in ontvangst.

 

Het was gezellig druk na de presentatie.In de rij voor een boek!

Ook Gonny was er met haar standje en had deze drukke dag goede assistentie van de rest van de familie.

 

 

 

 

Voorbereiding op het boek:"Als een bakhuisje praten kon" geschreven door Kees Nagelkerke en geïllustreerd door Jan Tankink. Hier bezochten Kees en ik de bakhuisjes .
Met dank aan de eigenaren , waar we gastvrij werden ontvangen.

 


Borduurpatroon Lanarte

De interesse om tijdens vakanties oude gebouwtjes zoals o.a. schaapskooien te tekenen en te schilderen heeft onlangs geresulteerd in een samenwerking met Lanarte B.V. , die een tekening in gemengde techniek heeft omgezet in een borduurpatroon, zodat de schaapjes nu wereldwijd te borduren zullen zijn. Voor meer informatie over Lanarte kunt U terecht op http://www.lanarte.com. Het patroon is bij iedere borduurzaak in de omgeving verkrijgbaar.

 

 

 

Sheeprun

 


 

 

Article number

  

34789
 

 

Size

  

39 x 29 cm

 

Fabric

  

evenweave (ivory)
100% cotton - 10" threads per cm (27 ct)

 

Printed fabric

  

background subtly silk-screened (by utilizing delicate print on the background a connection is made between the fabric and the embroidery work)

 


'Kielegats carnaval in kunst'

In november 2002 organiseerde de BCV(Bredase Carnavals Viering) t.g.v. haar 66 jarig bestaan een unieke tentoonstelling: Kielegats Carnaval in Kunst.

Deze expositie in De Grote Kerk van Breda omvatte ruim 100 werken van kunstenaars uit Breda en omgeving.

Voor zijn Drieluik getiteld: " Opening" mocht Jan op zondag 17 november de publieksprijs in ontvangst nemen. Op bijgaande foto`s is te zien hoe het drieluik in gesloten en geopende toestand eruitzag.


 

 

 

 Drieluik gesloten    

Drieluik open

Drieluik open                             

 

De Paoters Terrepetijn en Sjaggerijn poseren even "in burger" met Jan bij het door hun ge�nspireerde drieluik.


Artikel uit BN/DeStem van 19-07-2002

'Ineens heb ik een schitterende prent'

Door Harm Theuns


Vrijdag 19 juli 2002 - 'Tekenen kun je leren', meent Jan Tankink. Deze week gaf de kunstenaar uit Prinsenbeek een workshop schilderen. Verslaggever Harm Theuns verfde een dagje mee. Krentenbrood en koffie staan klaar als ik het atelier binnenstap. Kleurrijke polderlandschappen sieren de muren. In het midden van de kamer staat een lange tafel.

De zeven andere cursisten zijn al aangeschoven. "Ga zitten en doe of je thuis bent!", zegt Tankink hartelijk. Met een vriendelijke glimlach achter de volle grijze baard maakt de bebrilde man een uitnodigend gebaar.
In de groep cursisten zitten mannen en vrouwen, jong en oud, beginners en gevorderden. Om uiteenlopende redenen doen ze mee. Sommigen uit hobby, anderen omdat ze rust zoeken in hun drukke bestaan.
Tankink geeft uitleg over perspectief, kleurverschillen en materiaalkeuze. "Tekenen is de basis van schilderen en kijken is de basis van tekenen. De manier waarop je gaat zitten, bepaalt je tekening. Daarnaast kun je met de omgeving spelen." Hij zet zijn woorden kracht bij met enkele foto's van schilderijen van de beroemde impressionist Monet, die de bomen onnatuurlijke kleuren heeft gegeven.

Polder

Na de koffie en de theorie trekken we de polder in. De opdracht: maak een schets van wat je later gaat schilderen. Vlakbij een bruggetje stoppen we, kiezen afzonderlijk iets om te vereeuwigen en klappen, verspreid tussen de dijk en de waterkant, de meegebrachte stoeltjes uit. Al snel wordt het bruggetje gebombardeerd tot onderwerp van gesprek. "Vincent van Gogh is ook met een brug begonnen", meent cursist Jacob Jonker uit Oosterhout, duidend op het olieverfdoek Het bruggetje te Arles. Dat geeft hoop.
Als beginnende tekenaar kies ik toch maar voor een vergezicht van het polderlandschap. Een grasveld met daarachter tien bomen en vooraan een koolveld. Ik zet de potloodpunt op het papier en begin driftig te tekenen.
Edm�e Kramer uit Etten-Leur volgt al geruime tijd schilderlessen bij Tankink. "Bij Jan leer ik de technieken op een prettige schoolse manier. Als ik zijn atelier binnenstap, heb ik altijd het gevoel alsof ik in een warm bad stap." "Het is de truc om de kunstenaar te vinden die bij je past", reageert Jacob Jonker.
Het is stil in de polder. Een licht briesje beroert licht de bomen, het water en mijn schetspapier. Door het wolkendek straalt een flauw zonnetje. Het gebrul van een voorbijrijdende tractor doorbreekt even de rust die daarna snel terugkeert. Slechts het geluid van potlood op papier is hoorbaar.
Na de schets van het polderlandschap besluit ik om nog een tekening te maken. Met een paar halen van het potlood verschijnt er een paaltje met prikkeldraad op het papier. Rondom het stuk hout staat gras en erachter ligt de sloot. 'Paal boven water' doop ik het werk.
Tankink roept de groep bij elkaar en we gaan lunchen in zijn atelier. Onder meer gehaktbrood, zachte en harde bolletjes, ham en kaas liggen klaar op de lange tafel. Na de lunch inventariseert de kunstenaar met welk materiaal ieder gaat werken. Als alternatief voor verf heeft hij notenbolster, korreltjes van walnoten opgelost in water. Een soort kroontjespen van bamboe dient als tekenmateriaal. Tankink geeft eerst een demonstratie. Met een kwast maakt hij een stuk papier nat. Als de kunstenaar vervolgens een klein druppeltje notenbolster erop laat vallen, ontstaat er een vlek die de illusie van een wolk weergeeft. Met dezelfde techniek maakt hij in korte tijd een boom, struiken en gras. Omdat ik onder de indruk ben, kies ik voor dit materiaal.

Onheilspellend

Gezamenlijk gaan we terug naar het bruggetje. Wederom spreidt de groep zich uit over de dijk. Professioneel maak ik het papier nat en laat een druppeltje notenbolster vallen om zo een wolk te maken. Een lelijke, grote vlek ontstaat. De volgende drie pogingen leveren evenveel extra vlekken op. Het is toch moeilijker dan ik dacht! Door al het geklieder creëer ik een hemel van onheilspellende donkere wolken, terwijl het buiten erg goed weer is. "Zo'n onweerslucht maken, is je eigen creatieve vrijheid", zegt Tankink en wat ben ik het roerend met hem eens. Mijn 'creatieve vrijheid' omhult de bomen in de verte door mist. Het grasveld ervoor verandert in een woestijnlaag en de donkere vlekken vooraan zijn de overblijfselen van het koolveld. Althans, als je heel veel fantasie gebruikt. Waarschijnlijk zal ieder willekeurig persoon het afdoen als een hoop vlekken.
"Het is belangrijk dat je bij het schilderen je eigen wereld cre�ert", vertelt cursiste Els Nouten uit Breda. "Als je alles precies volgens de werkelijkheid doet, dan kun je net zo goed een foto maken."
De tijd gaat snel voorbij als je aan het schilderen bent. Voor ik het in gaten heb, is de middag voorbij. Met z'n allen lopen we langs alle kunstwerken. Tankink wijst bij elk stuk op de sterke en zwakke punten. Els Nouten heeft met soft pastelkrijt een kleurrijk polderlandschap met bomen getekend. Tankink vindt dat ze het erg goed heeft gedaan: "De kleuren geven veel diepte." Ook over de aquarel van Edmée Kramer is hij erg tevreden. Haar polderlandschap is paars met geel. Tankink: "Het geeft de suggestie van waar ze heeft gezeten." Cursiste Carina Frijters uit Made heeft het bruggetje met acrylverf nageschilderd. Het gras eromheen is alleen erg donkergroen geworden. "De kleur van gras is bijna wit. Daar kom je pas achter als je gaat schilderen", legt Tankink uit.
En dan mijn werk... De bebaarde kunstenaar legt er een papieren kader overheen en haalt er zo een fragment van de notenbolstertekening uit. Ineens heb ik een schitterende, zij het minuscule prent. "Ik zei toch dat iedereen kan leren tekenen?", zegt Tankink met een glimlach. En daar moet ik hem gelijk in geven.